Vanwege Tommy's jeugdige leeftijd ging de verdenking al snel uit naar Demodicose. Dat is een infectie met de demodex-mijt, een heel klein beestje die in de haarzakjes van de huid leeft. Met het blote oog is de mijt niet te zien maar daar is gelukkig wat op bedacht! Met een heel scherp lepeltje werden er op een paar plekken huidcellen van Tommy afgeschraapt, deze cellen werden onder de microscoop gelegd en bekeken. En BINGO!
Ziet u het sigaarvormige beestje
linksonder de bruine stip? Dat is 'm!
Op de foto van de elleboog van Tommy kunt
u goed zien hoe de plekjes eruit zagen: kaal en rood!
Hier kunt u de demodexmijt nog
veel beter zien: links zit de kop en rechts de staart, onder de microscoop lijkt
het net een klein sigaartje. Als u heel goed kijkt, dan ziet u achter de kop 4
paar pootjes.
Demodex komt vooral voor bij jongen hondjes. Een puppy wordt gedurende de eerste 3 dagen na de bevalling in het nest geïnfecteerd door de moederhond. Meestal is de infectie lokaal, dat wil zeggen: op één plek van het lichaam. Maar zo heel af en toe verspreidt de infectie zich over de hele hond, men spreekt dan over gegeneraliseerde demodicose. In het eerste geval gaat de infectie soms vanzelf over maar in het geval van gegeneraliseerde demodicose zoals bij Tommy is de aandoening vaak zeer hardnekkig en moet dan dus behandeld worden.
De behandeling bestond vroeger uit het wassen van de hond met een mijt-dodend middel. Gelukkig voor de baasjes van Tommy bestaan er tegenwoordig pipetjes met vloeistof die op de huid kunnen worden gedruppeld. Dit moet iedere maand herhaald worden, net zolang tot de huidafkrabsels van de hond negatief (geen mijtjes meer bevatten) zijn.
